Då eg var lita jente, var det forskjellege ting som skulle til for å få rette julestemninga. Men det første som måtte på plass var den svarte smijernsadventsstaken. Han var for tynne lys slik eg hugsar det, og så trur eg at han var veldig raglete? Det var i alle fall eit fole styr for å få han til å stå rett, og at lysa ikkje skulle vere for skeive. Korriger meg gjerene kjære storesyster; du les vel dette? ;) Det andre som var livsviktig var adventskalenderen. Dessverre kan eg ikkje hugse om vi i starten hadde heimelaga kalender, eller kjøpt? Seinare år var kalenderen i alle fall kjøpt. Og så vart det aldri skikkeleg julestemning utan Skomaker Andersen og Jon Blund på barne-tv i desember... Eg husker enno den voldsomme skuffelsen, når rikskanalen prøvde seg med andre innslag... Vi kunne alle replikkane, og levde oss inn i denne serien. Heimen hans romma nok mange skattar for oss interiørinteresserte? Litt shabby, med gode loppefunn? :) Det var alltid snøv i gata hans. Ungane hadde raude kinn, og var sympatiske, hjelpsame og glade... Dei vaksne var meir skiftande i humør, men vart nøytralisert av denne skomakeren med eit hjarte større enn kaffiboks. For kaffien, den vart han stadig lens for? Til slutt kom Jon Blund i ein eller annan rar doning, for å opplyse oss om barn sine rettigheiter i verda. Dette gjorde inntrykk, for der var teikningar barn hadde laga av ungar som ikkje hadde det så bra. Og vi andre som gleda oss til jul... Eg veit eg såg att serien for nokre år sidan, og vart litt skuffa. Eg hugsa han betre enn han var... Vi har nok forandra oss alle som såg på; men ikkje minst har samfunnet forandra seg, og underhaldninga er meir actionfyllt og spekka med detaljar. Men kanskje var adventstida med Andersen sitt varme hjerte, eit godt innslag i barndomen. Eg hadde gleda meg til Blåfjell i år, men såg at det er Jul i Svingen som skal visast. Eg synes at det var ein fin serie, men sakna meir jul! Flott musikk, og gode skodespelarar, men ikkje nok stemning for min del... Men vi kjem til å sjå på saman med borna, for det er koseleg å nærme seg den 24. på denne måten :) Innlegget i dag blir ein hyllest til fortida, til skeive lysestakar, til ein lett forvirra skomakar, Jon Blund , Tøffe Tøflus og alle dei andre i Skomakargata. Eg hadde dessverre ikkje ein persillekvast å leggje ved dei gamle skoformene :)
Snurr Film!
Snurr Film!
God laurdag!
